Krynica- najsławniejsze w Polsce górskie uzdrowisko.

 Choć jako osada Krynica istnieje od 1548 roku, to swój dynamiczny rozwój datuje od momentu odkrycia źródeł leczniczej wody mineralnej w XVII wieku. W 1807 roku nazwana została oficjalnie zdrojem kąpielowym. Najbardziej zasłużonym dla rozwoju Krynicy był Józef Dietl, słynny balneolog, rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego.  Rozpropagował on fizykoterapię oraz leczenie higieniczno-dietetyczne. Jako pierwszy sklasyfikował polskie wody lecznicze. Skorzystała na tym nie tylko Krynica, ale i inne polskie uzdrowiska. W Krynicy w owym czasie powstały:  Stare Łazienki Mineralne, Stare Łazienki Borowinowe, Dom Zdrojowy, drewniana Pijalnia Główna z deptakiem, a przy tym liczne pensjonaty goszczące kuracjuszy i turystów. Przedłużenie trasy kolejowej z Muszyny do Krynicy w 1911 roku sprawiło, że uzdrowisko stało się łatwiej dostępne. Sławy przysporzyło również odkrycie około 1912 roku źródła wody „Zuber”, która okazała się jedną z najsilniejszych wód leczniczych w Europie. Można wszakże korzystać również z innych leczniczych wód, które noszą nazwy: „Słotwinka”, „Mieczysław”, „ Jan”. „Józef”, „ Karol”, „Tadeusz”. Prócz tego chętni skorzystać mogą z kąpieli borowinowych i gazowych.

Krynica stała się modnym miejscem. Przybywali tu nie tylko potrzebujący leczenia, ale również spragnieni odpoczynku i natchnienia artyści. Gośćmi Krynicy byli: Jan Matejko, Artur Grottger, Leon Wyczółkowski, Stanisław Wyspiański, Henryk Sienkiewicz, Helena Modrzejewska czy Jan Kiepura – światowej sławy tenor. Do niego należała wzniesiona w okresie międzywojennym willa „Patria”.  Na cześć sławnego śpiewka od 1976 roku odbywa się w Krynicy Festiwal Arii i Pieśni  im. Jana Kiepury. 

Pisząc o Krynicy nie sposób nie wspomnieć o Nikiforze. Nikifor – naprawdę Epifan Drowniak – postać niezwykła, unikatowa. Ten malarz prymitywista rozsławił swoją ukochaną Krynicę malując w sposób tak zaskakujący, że wokół jego dzieł rozgorzała dyskusja. Zbiorem jego prac dysponuje Muzeum Okręgowe w Nowym Sączu z oddziałem w Krynicy. Wiele obrazów znajduje się również w kolekcjach prywatnych.

W Krynicy można wspaniale wypocząć spacerując rozległymi deptakami popijając wody lecznicze. Wieczorami można posłuchać koncertów lub obejrzeć w Starym Domu Zdrojowym spektakle teatralne. Atrakcją turystyczną jest Góra Parkowa, na którą można wyjechać górską kolejką linową kursującą od 1937 roku. Będąc na górze można odbyć spacer jedną z dwu wytycznych ścieżek zdrowia lub kontemplować widoki na pasmo Jaworzyny Krynickiej. Ale równie godną kontemplacji jest architektura uzdrowiska. To, można by rzec, pełen przegląd stylów i tendencji w zabudowie typu uzdrowiskowego.  Zapalonym turystom poleca się szlaki górskie biorące początek w Krynicy – na Jaworzynę Krynicką czy do Tylicza. Krynica jest atrakcyjna prze cały rok. W zimie do dyspozycji gości są lodowiska i wyciągi narciarskie na Jaworzynie, Czarnym Potoku i Słotwinach.

W Krynicy nudzić się nie można!